0:18

muszę przedestylować z mózgu do serca jakiś miazmat Prawdy i prawdy,
z myśli do myśli
oddzielić słowa od słów i zastanowić się nad ich brakiem.
Poznać siebie - później innych. Po częstotliwości wystepowania poszczególnych fenomenów ciała
niczym więcej.

13:09

Kawa bez mleka
extensa

Skończyłam
to, z tym, się.

Sztuka dla sztuki

Ja się pytam,
grzecznie się pytam -
jak można kontemplować godzinami sztukę, sztukę, ktora jest maznięta dwoma kolorami na płótnie. Jak można sie zachwycać czymś, co człowiek bez talentu może zrobić identycznie.
Może jestem ignorantką, ale potrzebuję kształtu, faktury, kilkunastu ruchów pędzla a nie rozmaślonej plamy na papierze wyglądającej jak dziecięce początki z farbami.
Nie czuję i nie widzę - nie widzę! A jestem wzrokowcem, muszę widzieć.

Nie widzę, cholera, niczego poza dwoma kolorami, tłumem ludzi przed kamerą cisnacym się przed obraz i ich kiwajacymi się na boki glowami. Z uznaniem, z szacunkiem, z fascynacją.

Nie rozumiem.
Mogę być tą ignorantką.

A w pracy..

..tragedia ludzka i zwierzęca.
Mama zgubiła mi szczura.

15:59

Frank Sinatra brzmi z głośników
Nie potrafię określić dokąd pędzą moje myśli, obijam się o śliskie ściany wlasnych obaw. Sześć dni.

Poczułam się samotna
w tym momencie
wciskając nos w kocie futro.

23:15

Cyfry opanowały moje zwoje mózgowe,
niech mi to wyjdzie na dobre.

3:33

Kretyni, kretyni wszędzie.
Nadęte buce.
Idioci.

Frajerstwo jest na porządku dziennym.
Irytacja bierze nade mną górę. Śmieję sie zrezygnowana, głupota ludzka rozgniata mnie na ścianie w krwawą miazgę.
Chcę zginąć, wypruwam sobie żyły, wyrywam włosy, palce stukają w klawisze telefonu, krzyczą wykrzyknikami.
Frustracja rozrywa mi pierś.
4 lata wyrzucam do śmieci. Ile można broczyc w bagnie i mówić, że to piaskownica. Koniec.

Gdzie Albert i jego prawa pięść?

0:46

mam same proste marzenia

22:04

Uśmiecham się do idiotow a oni glupieją,
ludzie nie wiedzą co to życzliwość

3:47

Za gesto śnie ,
Próbuje zlapac oddech podziurawionymi płucami, tonę w białych scianach ciszy

Kawałek po kawałku

Gniję
Własną nijakoscią
jesienią nocy

Kulturalna pustka

Tu dupa, tam dupa i jeszcze dwie pary cyckow. 16 lat, dwie młode niepokorne w namiocie. Ta wilgotna, tamta ledwo ciepła, najebana. Brud, smród, pot i ślina.

- I zaruchalem dwie na raz, he he - szesnastolatek dumnie wypina pierś. Siedzę metr dalej, przyglądam sie z zażenowaniem.
Fascynacja w oczach kolegów, chyba młodszych. Wąs pod nosem, mętny wzrok po piwie. Kurwy rzucane co drugie słowo bolą moje uszy.

Tu są trybuny, tu sama elita.

Psy

Siódma rano.
Jestem bez makijazu, w dresie i psim futrze. Rita ociera mi się o nogi ochlapujac mnie wodą z jeziora, niesie patyk-zdobycz w pysku.
- Witam Panienke - zachrypniety, znajomy glos, donosne szczekanie psów.
'Dziadka' nie widziałam pół roku. Ten sam kaszkiet, gładko ogolona twarz, trochę więcej starczych plam na policzkach.
Dołącza się do mnie. Psy skaczą, Rita co jakiś czas wraca do nogi, powarkujac z zazdrością na zbliżającą się Miśkę.
Dziadek opowiada, wypytuje. Oboje narzekamy, on trochę więcej mówi, ja trochę bardziej słucham. Zaklada okulary, przygląda mi się, uśmiecha.

Odprowadzam go pod dom. Woła psy, grożąc mi palcem w zartach i zapewniając, że jeszcze sie spotkamy.
Dalej nie wiem jak ma na imię, nie chcę wiedzieć. Nazwisko splyca czlowieka. Pozostanie Dziadkiem.
Rita liże mnie po dłoni.

Psy i ludzie, którzy lubią psy